Fotografie : © Kurt Van der Elst
Questo Ricordo.
2006

Een warm zuiders steegje. Bevolkt met jongetjes, mannen, opa's - een generatie mannenvolk.
Waar verwachting over de dag hangt.
Waar verlangen door het wachten spreekt.
Waar je nooit zeker weet wanneer het gaat gebeuren en wat precies.
Een dansvoorstelling over herinneringen. Over het geheugen van het lichaam, over bewegingen waar onze geest geen weet van heeft.
Questo ricordo ('wat ik me herinner') gaat dus over het leven in de zoete omarming van de herinnering. En over de gulzigheid van jonge kinderen die het hele leven willen uitdagen. En over het spelen natuurlijk, maar ook over opvliegende kraaien, tromgeroffel, een kapotte knie, ...


Concept/Choreografie Joke Laureyns en Kwint Manshoven
Dans Seppe Baeyens, Bakyt Baimyrzaev, Kwint Manshoven, Victor Lenaerts (10), Emile Knaepen (7), Tyson Kwanten (10), Stef Lenaers (12), Pieter Kabergs (12), Céderic Meyers (10), Nicolas Gielkens (13), Fernand Tielens (61)
Muziek compositie/uitvoering Stef Heeren
Scenografie/Kostuums Kwint Manshoven
Dramaturgie Gerhard Verfaillie
Lichtontwerp Raf Wouters
Techniek Johan Vandeborn
Productieleiding Francisca Vandekerckhove
Productie cc Hasselt & dans in Limburg
Première 26 februari 2006, Krokusfestival, cc Hasselt
TourHasselt, Maastricht (NL), Spinragfestival Kortrijk, Gent, Tweetaktfestival Utrecht (NL), Berchem, Ternat, Impulstanz Wenen (AU), Tongeren, Eeklo, Turnhout, Breda (NL), Heusden Zolder, Maasmechelen


De pers over 'Questo Ricordo' :
'Questo Ricordo is een boeiende mengeling van sferen, van jong en hengstig tot rijp, zwoel en een tikje nostalgisch. ...Questo Ricordo is een prima kennismaking voor kinderen met hedendaagse dans.'
Jeroen Versteele voor De Morgen.

'Zeven jongetjes, drie jongvolwassen dansers en een oudere man creëren een vertederende sfeer door hun bewegingen, door hun collage van spelletjes, solo's en groepsdansen en door de live muziek...Een nostalgisch gevoel wordt krachtig én tegelijkertijd zacht opgeroepen...De choreografen Joke Laureyns en Kwint Manshoven weten met hun mannen een lichte weemoed op te roepen door ruimtecomposities en pure lichamelijke aanwezigheid van drie generaties jongens. Raak, aandoenlijk. Jongens waren het, jongens onder elkaar.'
Tuur Devens voor De Bond.